เต่านา

26 กย. 2552 ที่ WAITOMO

ตื่นตั้งแต่ตี 3 เพราะคิดว่า 6 โมงเช้า ฝนตกพรำๆ อากาศข้างนอกหนาว  แต่ในห้องนอนร้อน  เหงื่อแตกพลั่กๆ เพราะเจ้าที่นอนไฟฟ้าบวกกับความร้อนของฮีทเตอร์นี่แหล่ะ  เบาเครื่องทำความร้อนนิดนึง ถ้าปิดไปเลยคุณต้องบ่นหนาวแน่ๆ  .............นอนต่อ กะว่าจะตื่นสัก 6 โมงเช้า

......

8 โมง ตกใจตื่นรีบลุกอาบน้ำ  เพราะที่นี่ กินอาหารเช้ากันเร็วมาก  ลงไปที่โต๊ะอาหารเกือบคนสุดท้าย  อาหารเช้าเป็นพวกขนมปังปิ้ง นม คอนเฟรก เป็นแบบง่ายๆ ไม่เหมือนบ้านเรา  ปิดท้ายด้วยกีวีคนละลูก  เป็นกีวีลูกแรกตั้งแต่มาถึง ฉ่ำเต็มปาก

คุณลุงเจ้าของบ้าน  ออกมาคอยต้อนรับและปิ้งขนมปังให้  แบ่งหน้าที่กันระหว่างคุณลุงกับคุณป้า  ต้อนรับแขกแรกเข้าเป็นคุณป้า บริการอาหารตอนเช้าเก็บโต๊ะเป็นหน้าที่คุณลุง ......................สักพักคุณป้าก็เดินยิ้มมาพร้อมโทรศัพท์   เพื่อนคุณโทรมานั่นเอง  สงสัยว่าเห็น MISS CALL  เป็นร้อยที่ทิ้งไว้เมื่อคืน

คุยกันเรียบร้อย  ตกลงว่าเราสองคนจะย้อนกลับเข้าไปเอากระเป๋าใส่สายชาร์จวันนี้  และคุณก็ไม่ลืมที่จะย้ำ ให้เพื่อนเปิดเสียงมือถือ และรับโทรศัพท์ด้วย .....

อิ่มแล้วก็เดินอารมณ์ดีออกมา  ตาเหลือบไปเห็นกล่องเครื่องมือของคุณลุงวางอยู่ที่พื้นในนั่นมีสายชาร์จเต็ม ไปหมด   ก็เลยหยิบมาดู  ....เฮ้ย  ที่มันสายชาร์จแบตมือถือนี่  "นอนอีกคืนดีมะจะได้ชาร์จแบต"  ....แต่เราทำแบบนั้นไม่ได้  เพราะวันนี้คุณไกด์วางแผนไว้ว่าจะพาไปดูหนอนน้อยเรืองแสงที่  WAITOMO  CAVE ที่อยู่ไม่ไกลจากที่นี่ และต่อด้วยเข้าไปดูกีวีตัวเป็นๆ ที่  KIWI  HOUSE

เก็บของเสร็จ  ลากกระเป๋าท่ามกลางฝนตกปรอยๆมาขึ้นรถ ขับย้อนกลับไปอีกไ่ม่ไกลก็ถึง WAITOMO  CAVE  ค่าเข้ามีสองแบบ  คือ ไปนั่งเรือดูหนอนน้อยอย่างเดียว ใช้เวลาครึ่งชั่วโมง  กับแบบไปห้อยโหนโยนตัวสำรวจถ้ำด้วย ใช้เวลา 4 ชั่วโมง  แต่เราไม่มีเวลาขนาดนั้น  เลยเลือกเข้าไปดูหนอนน้อยอย่างเดียว  38$ ต่อคน  จ่ายเงินเรียบร้อยก็เดินเข้าถ้ำไปพร้อมกับคนที่รออยู่ก่อนแล้ว  ในถ้ำห้ามถ่ายภาพ  มีไกด์คอยอธิบายเรื่องเกี่ยวกับ ถ้ำหินย้อย และหนอนน้อยเรืองแสง  

ซึ่งเราจำได้แค่ว่า หนอนน้อยกินยุงเป็นอาหาร  แล้วก็ออกจากดักแด้กลายเป็นผีเสื้อเพื่อผสมพันธุ์ ........บางจุดมีหนอนให้ดูแบบใกล้ชิดติดขอบสนาม นิดๆหน่อยๆ อยู่ในใยเหมือนหนอนบ้านเรา ตรงไหนที่มีแสงสว่าง หนอนจะไม่เรืองแสง.......... อยู่ดีๆ ไกด์ก็ปิดไฟในถ้ำโชว์ร้องเพลงประจำเผ่าเมารีให้ฟัง   เสียงร้องก้องในถ้ำเย็นๆ ขนลุกพรึ่บ ....(ไม่ใช่ปวดอึนะ)

เดินตามไกด์ท้องที่เข้าถ้ำมืดไปเรื่อยๆ  แล้วก็ต้อนพวกเราลงเรือเหล็กไต่เชือกไปเรื่อยๆ ตามทางน้ำ ประมาณ 100 เมตร  เงยหน้ามองไปบนเพดาน โอ้โหหหหห ......เหมือนดาวเต็มท้องฟ้า  บรรยากาศโรแมนติกที่สุดๆ  ดาวอยู่ใกล้หัวเรานิดเดียวเอง  ....

ภาพมาจาก http://images.stanzapub.com

ขลุก ขลุก กลับเข้าสู่ความเป็นจริง  ก้มลงมองในน้ำที่มืดมากๆ  ภาพจระเข้ลอยปิ่มน้ำก็ผุดขึ้นมาในหัว มันกำลังแอบมองพวกเราอยู่  เหมือนรอจังหวะให้หนอนบนเพดานพร้อมใจกันทิ้งตัวลงมา ทำให้คนตกใจ เรือโคลงและตกน้ำพร้อมกัน  มื้อนี้คงอิ่มไปหลายวันเลยหล่ะ "จรเข้คิด" ......ดับความกลัว   เงยหน้าไปมองเพดานถ้ำ  ดื่มด่ำบรรยากาศที่เต็มไปด้วยแสงจากหนอนต่อ แต่ไม่ลืมก้มตัวให้ต่ำกว่าคนอื่น(ดูหนังมากไปก็เป็นงี้แหล่ะ)

สิบนาทีพวกเราก็ขึ้นจากเรือ  ออกจากถ้ำ เป็นอันเสร็จภาระกิจที่ 1  ออกไปเดินดูของที่ระลึกด้านนอก  แล้วรีบขับรถต่อไปยัง  KIWI  HOUSE  ที่ขับผ่านมาเมื่อวาน

ค่าเข้าดูกีวี  12$ ต่อคน ห้ามถ่ายรูปอีกเช่นกัน  เพราะกีวีเป็นสัตว์หากินกลางคืน  ไม่ชอบแสงและคน  เดินเข้าไปในห้องมืดๆ  มีกีวีสองตัวอยู่ในตู้กระจก  มีตัวนึงวิ่งไปมา  น่ารักสุดๆ  จะบอกว่าน่ารักโคดๆ ก็ยังได้  น่ารักกว่าที่คิดไว้เยอะ  วิ่งไปวิ่งมา ขนดูหนาๆ อุ่นๆ อยากจับอยากกอดชะมัด

ยืนดูจนกีวีวิ่งเข้าไปซ่อนตัว  เราก็เดินออกจากห้องกีวี  ด้านนอกมีกรงสัตว์อื่นๆให้ดูอีกเช่น เป็ด กิ้งก่า นก แบบที่เคยเห็นมาแล้ว  เลยรีบเดินออก  แต่ทางออกเป็นทางบังคับให้เดินชมสัตรว์ให้ครบทุกกรง  เลยกึ่งเดินกึ่งวิ่ง เพื่อไม่ให้เสียเวลา

คุณไกด์เริ่มกางแผนที่เพื่อดูว่าเราต้องขับรถไปทางไหน  แต่ระหว่างทางเราเริ่มหิวแล้วหล่ะ  อาหารเมื่อเช้าไม่ค่อยอยู่ท้องเท่าไหร่  เลยต้องแวะเมืองระหว่างทาง  ซื้อข้าวผัดไก่ใส่กล่อง ราคา 8$ ที่ร้านอาหารจีน กินบนรถ

ไม่รู้เพราะหิวหรือว่าเขาทำอร่อยจริงๆ  รสชาติดีมากๆ อิ่มอร่อย แถมเหลือไว้กินมื้อต่อไปได้อีก  คุณติดใจถึงขนาดจะหาร้านแบบนี้ทุกเมืองที่ไปเลยนะ

ขับรถไปเรื่อยๆ  ในความเร็วคงที่  ฝนตกเป็นระยะๆ  ขับรถดูเหมือนไม่รีบ  แต่จริงๆแล้วร้อนใจมากๆ  กลัวออกจาก AUCKLAND  ไม่ทัน 3 โมง  อยากจะเหยียบให้เร็วกว่านี้สัก 10 กม.  .......แต่แอบเห็นอีกฝั่งมีรถตำรวจขับตามหลังรถคันนึงอยู่   ......รู้สึกไม่อยากรีบละ

รถพึงระวัง

..........

ระยะทาง 300 กว่ากม. คุณเลยหลับยาวไปจนเข้าไฮเวย์  รีบปลุกให้คุณมาดูว่าควรขับไปทางไหน  ..........คุณสะลึมสะลือ ดูป้ายแล้วชี้ให้ลงกลางเมือง  แล้วค่อยหาจุดเด่นๆ นัดพบกับเพื่อนคุณ 

เราเลือกตึกของธนาคารที่มีรูปทรงเป็นกล่องๆ ต่อกันเหมือนรูบิคที่บิดไม่ตรงช่อง คุณชอบตึกนี้มาก และเคยพูดกับเพื่อนตอนนั่งในรถว่าชอบ   คาดว่าเพื่อนคุณคงจำได้   หลังจากนี้ก็ต้องขับเข้าไปให้ใกล้ตึกนี้ที่สุด 

วนไปวนมา ในที่สุดก็เข้าถึงตึกนี้  เริ่มมองหาที่จอด  ..........มีที่ว่างตรงที่จอด 60 นาที หยอดเหรียญที่ตู้สำหรับค่าจอดรถ  หยอดไป 2$ แล้วเอาใบเสร็จไปวางไว้หน้ารถด้านในให้ตำรวจมองเห็นถนัดๆ

จอดรถแล้วก็ต้องเดินหาตู้โทรศัพท์ต่อ  ที่นี่ตู้โทรศัพท์แบบหยอดเหรียญหายากมาก  ส่วนใหญ่คนที่นี้จะใช้บัตรกับทุกสิ่ง คุณเลยไปที่ตู้โทรศัพท์ลองใช้บัตรเครดิตไทยรูดดู   รอ.....ใช้ได้ด้วย แต่ไม่รู้ว่าจะโดนหักค่าโทรศัพท์เท่าไหร่ .........รอสาย................. เพื่อนคุณรับโทรศัพท์ตามที่สัญญาไว้  นัดพบกันที่สตาร์บัคใกล้ตึกที่ชอบ  เพื่อนคุณจะมาถึงภายใน  40 นาที

เดินกลับมาที่รถอีกครั้ง  เพื่อเอากล่องซีดีและเสื้อหนาวตัวหนาของคุณฝากให้เพื่อนเอากลับเมืองไทยด้วย  เพราะคิดว่าเกาะใต้ไม่หนาว (หึหึ ไม่รู้อะไรซะแล้ว)

เหลือเวลาอีกเยอะเราเลยเดินเล่นรอให้ใกล้เวลาค่อยเดินไปนั่งที่นัดพบ  ของในร้านมีแต่แพงๆ ซื้อไม่ลงสักอย่าง  แถมเดินมากเริ่มเมื่อย  เดินไปนั่งกินกาแฟสตาร์บัครอเลยแล้วกัน  สั่ง moccachino 1 แก้ว 4.9$  (กลมกล่อมกว่าสตาร์บัคบ้านเราเยอะ) 

พอเวลาเหลือ เราก็มานั่งเกี่ยงกันเรื่องย้ายที่จอดรถ  เกี่ยงกันจนได้เวลาที่เพื่อนคุณจะมาถึง  คุณมองไปนอกร้านเห็นรถเพื่อนจอดติดไฟแดงอยู่  คุณก็รีบวิ่งไปที่รถเพื่อนทันที  รีบจนลืมหยิบของที่จะฝากเพื่อนคุณหิ้วกลับไปด้วย  .......คุณก็เลยวิ่งกลับมาหยิบเสื้อ แล้วก็ลืมหยิบกล่องซีดี ต้องวิ่งกลับมาอีกรอบ  วิ่งไปวิ่งมาอยู่สามรอบ  เพราะความขี้ลืมแท้ๆ

.....

เย้ๆ ในที่สุดก็ได้กระเป๋าใส่ที่ชาร์จมา   แต่คุณหน้าเสียๆเพราะดันไปรับของจากเพื่อนคุณมาอีก  จะหันไปคืนก็ไม่ทันแล้วเพราะไฟเขียวพอดี  .....เราทำได้แค่ยืนขำ  ที่รับของเขามาโดยไม่คิดให้ดีเสียก่อน  เป็นไงหล่ะยังไงกระเป๋าก็ต้องหนักอยู่ดี  ฮี่ฮี่

เอาละได้เวลาเอารถออกจากที่จอดแล้ว  กำลังจะข้ามถนนไป  หันมาเห็นคุณยืนหน้าเบี้ยวอยู่ ไม่ยอมเดินตามมา  "เค้าจะรอคืนของ"  เอ้า  เราเลยต้องเดินไปย้ายรถคนเดียว พอขับรถออกมาก็เจอคุณเดินหน้าบานมากับเพื่อน สงสัยได้คืนของสมใจแล้ว  แต่หน้าเพื่อนคุณเบี้ยวแทน เพราะเสื้อหนาวที่คุณฝากให้เอากลับ หนาพอสมควร

...............ร่ำลาเพื่อนคุณรอบที่สอง  "หวังว่าเราคงไม่ต้องย้อนกลับมาเจอกันอีก"  ขึ้นรถมุ่งหน้าสู่ไฮเวย์หมายเลข 1   คุณบอกว่า ระยะทางที่จะไปยังอีกยาวไกล 

........................

คราวนี้ขับไปตามป้าย  ROTORUA  เป้าหมายที่ตั้งใจคือ  TAUPO ระยะทาง 400 กม.  ใช้เวลา 4 ชั่วโมงโดยประมาณ  ตอนนี้สี่โมงเย็นแล้ว คงไม่ทันแน่ๆ   แต่ก็พยายามขับไปเรื่อยๆ  มืดที่ไหนก็ค่อยพักที่นั่น

ตอนแรกคิดว่าขับกลางคืนสบายมากๆ  แต่คุณบอกให้ดูริมถนน  ไม่มีเสาไฟสักต้น  ถ้ามืดคือมืดสนิท  อีกอย่างพวกเราไม่มีโทรศัพท์เพื่อติดต่อใคร  ถ้าเกิดอะไรขึ้นจะอันตรายมากๆ ..........อืมมม  ที่คุณพูดก็ถูก

แวะเติมน้ำมันระหว่างทาง  รถคันนี้ต้องเติมหัวจ่ายสีแดงกับสีม่วงเท่านั้น  ห้ามเติมหัวจ่ายสีอื่น  และเป็นครั้งแรกที่ต้องเติมน้ำมันเอง  ยังงงๆ อยู่  คุณป้ารถข้างๆ ก็เลยอาสามาช่วยดูให้  ต้องขอบคุณสำหรับน้ำใจของคุณป้า  น่ารักมากๆ

เข้าไปจ่ายค่าน้ำมัน 40.8$ (คุณป้ากดเกินไปนิโหน่ย)  ซื้อนักเก็ตใน  KFC มากินในรถอีก 4.9$  แล้วเดินทางต่อ   ............ คุณหยิบกล่องข้าวผัดที่เหลือเมื่อเที่ยงมากินกับ นักเก็ตของ KFC ......อร่อยเข้ากันอีกแล้ว

ถึงทางแยก ROTORUA กับ TAUPO ตอนแรกคุณบอกว่าจะไปหาที่พักที่ ROTORUA  เพราะใกล้กว่า  แต่จุดหมายที่แท้จริงคือ  LAKE  TAUPO  ซึ่งไปทาง TAUPO จะใกล้กว่า  เราเลยตัดสินใจว่า  ขับไปทาง TAUPO  ดีกว่า  ยังไงซะ ระหว่างทางก็คงมีที่พักบ้างแหล่ะ

ฟ้าเริ่มมืด  ร้านค้าเริ่มปิด  รถบนถนนเริ่มหาย  ใจเริ่มฝ่อ   ขับด้วยความเร็วจำกัด  ในที่สุดก็เริ่มเห็นไฟของเมือง  TOKOROA  เริ่มอุ่นใจ  เลี้ยวเข้า MOTEL แรกที่เห็นทันที (คุณบอกว่า MOTELต่างกับ  HOTEL ตรงขนาด และราคา) ได้ที่พักคืนที่ 2 ในราคา 90$ ต่อคืน จ่ายเงินแล้วได้นมมา 1 กล่อง ที่พักชื่อ THE  CURTAIN GIRL ห้องกว้างมาก ดูดีกว่าที่คิด  ออกแนวคาวบอยหน่อยๆ อารมณ์เหมือนหนังเรื่อง  THE MAXICAN 

เอากระเป๋าเข้าห้องเรียบร้อย  เราก็เดินออกมาสำรวจรอบบริเวณ มีร้านชื่อ FUNKY ด้วย  แต่ปิดร้านแล้ว  แอบไปส่องๆดู  เป็นของกุ๊บกิ๊บน่ารักๆ ไว้พรุ่งนี้เช้าค่อยมาดูอีกรอบ  .............ร้านแถวนี้ก็เช่นกันปิดหมดแล้ว  เหลือแต่ร้านในปั๊มน้ำมันที่ยังเปิดอยู่  เราสองคนเลยรีบข้ามถนนไปซื้อน้ำดื่ม สองขวด 5$ สำหรับคืนนี้

กลับเข้าห้อง  ชาร์จแบตทุกอย่างเตรียมพร้อมสำหรับวันพรุ่งนี้  คืนนี้นอนเขียนบันทึกในแสงสลัวๆ เขียนได้นิดหน่อยก็หลับไป

อ่านต่อคืน4